اثر مصرف کنسانتره بر ترکیبات شیر

اثر مصرف کنسانتره بر ترکیبات شیر

با افزایش مصرف کنسانتره، هضم فیبر و تولید اسیداستیک کاهش و تولید اسیدپروپیونیک افزایش می­یابد. تولید اسیدپروپیونیک سبب تقویت متابولیسم و چاق شدن حیوان می­شود که در مقابل تولید چربی شیر قرار دارد. افزودن بافر به جیره سبب بهبود شرایط اسیدوزی شکمبه می­شود. اسیدوز بر پروتئین شیر اثر ندارد اما سبب کاهش چربی شیر می­شود. بنابراین بافر به حفظ چربی شیر کمک می­کند.

گاوهایی که سطوح بالایی از کنسانتره و یا مقادیر کمی از علوفه نسبت به کنسانتره مصرف می­کنند مستعد اسیدوز هستند حتی اگر به جیره آن­ها بافر افزوده شود.

بخش کربوهیدرات­های غیر فیبری(NFC) جیره به شدت قابل هضم هست و می­تواند بر چربی و پروتئین شیر اثر بگذارد. مقادیر بیش از حدNFC سبب کاهش قابلیت هضم فیبر و در نتیجه سبب کاهش تولید اسیداستیک می­شود؛ که به کاهش درصد چربی شیر منتهی می­شود (۱درصد و یا حتی بیشتر).

در این شرایط شاهد افزایش تولید اسیدپروبیوتیک هستیم که می­تواند سبب افزایش درصد پروتئین شیر۲/۰ تا ۳/۰ درصد شود. به طور کلی، میزان توصیه شدهNFC در جیره در محدوه۳۲ تا ۳۸ درصد از ماده خشک جیره قرار دارد تا شاهد حفظ مناسب سطوح چربی وپروتئین شیر باشیم.