التهاب، انرژی و تولید شیر

التهاب، انرژی و تولید شیر

گاوداران ، کارشناسان تغذیه و دامپزشکان به خوبی از این مسأله که یک گاو تحت تنش بایستی بخشی از انرژی خود را نه به تولید و به کنترل تنش اختصاص دهند، اطلاع ندارند.

گاوهای شیری به طور ویژه ای هنگام زایش در معرض برخی بیماریها قرار می گیرند.در این شرایط است که گاو به بیماریهای فیزیولوژیکی، متابولیکی و عفونی حساس تر می شود.

تغییر سیستم ایمنی همراه با پاسخ های التهابی بدن اغلب با ناهنجاریهای حیوان مرتبط است.

در مطالعه مـروری Bradford (2015) اینچنین بیان شده است که همه گاوها درجاتی از التهاب سیستمیک را در روزهای پس از زایش تجربه می کنند.افزون بر این بر اساس گزارشSordillo   (۲۰۱۵) وجود التهاب کنترل نشده عامل اصلی و پل مشترک بین چندین بیماری مثل ورم پستان، جفت ماندگی، التهاب رحم، جابجایی شیردان و کتوز است، که از لحاظ اقتصادی حایز اهمیت هستند.

ارتباط التهاب، مصرف ماده خشک و بالانس انرژی

بر اساس تحقیقات، افزایش ناگهانی در نیازهای تغذیه ای گاوهای شیرده با شروع تولید شیر که همراه با کاهش مصرف ماده خشک است، منجر به بروز بالانس منفی انرژی در حیوان می شود.

برخی از محققان ارتباط بین وضعیت التهاب بدن در دوره پس از زایش و راندمان خالص انرژی را بررسی کرده اند. نتایج این تحقات نشان داده است که گاوهایی که سطوح بالاتری از عوامل التهابی در خون خود داشتند به احتمال بیشتری دچار بالانس منفی انرزی شدید شدند. دلیل این موضوع به مصرف کمتر ماده خشک و نیاز بیشتر به انرژی در جهت تأمین نیازهای سیستم ایمنی است.

در شکل ۱، به طور مؤثرتری ارتباط بین سیستم های متابولیکی، هورمونی و ایمنی در دوره انتقال گاوهای شیری نشان داده شده است.

بر این اساس در دوره انتقال به دلیل آماده شدن بدن گاو برای زایش و شیر دهی، متابولیسم سلولی به شدت افزایش می یابد.علاوه بر این شاهد افزایش بیان ژن های مرتبط با سیستم ایمنی هستیم که منجر به بروز پاسخ های التهابی می شود.

افزایش متابولیسم سلولی همراه با افزایش پاسخهای التهابی سبب افزایش نیازهای بدن به انرژی و مواد مغذی دیگر می شود در حالی که در این زمان گاو با کاهش مصرف خوراک روبرو است.(Esposito 2014).

التهاب بین گلوکز و پاسخ های التهابی

در مطالعه ای در سال ۲۰۱۵ (Stoakes)، با تریق سموم باکتری (LPS) به گاو سیستم ایمنی گاو را فعال کرده و در این شرایط نیازهای گاو را به گلوکز بررسی کردند.

آنها سه گروه آزمایشی داشتند(۱) گروه کنترل بدون تحریک سیستم ایمنی(۲)گروهی که به آن ها(LPS) تزریق شده بود و(۳)گروهی که به آن ها (LPS) و ترکیبی که سبب حفظ سطح گلوکز خون در سطح طبیعی خود شود(euglycemic)تزریق شد.

بنابراین در این مطالعه با تزریق گلوکز به صورت دکستروز به خون، سطح گلوکز خون حفظ شد. محققان هر ۱۲ ساعت از خون نمونه گیری کردند و مشخص کردند که میزان ۹۰ گرم در هر ساعت توسط سیستم ایمنی فعال شده بدن مصرف می شود.