بررسی تاثیر استفاده از چربی در جیره بر عملکرد تولیدی گاوهای شیری

بررسی تاثیر استفاده از چربی در جیره بر عملکرد تولیدی گاوهای شیری

این مقاله به صورت meta-analysis and meta-regression است و از مقالات مرجع در زمینه تغذیه چربی می باشد.

در این مقاله نتایج حاصل از ۵۹ مقاله استخراج شده است.

چربی های بررسی شده عبارتند از پیه tallows، نمکهای کلسیمی چربی پالم (Megalac)، دانه های روغنی (تخم پنبه، افتاب گردان، سویا و یا روغن حاصل از انها)، چربی اشباع (prilled fat) و سایر نمکهای معدنی اسیدهای چرب (روغن ماهی، تخم کتان).

همانطور که در نمودار زیر مشاهده میشود تولید شیر با استفاده از نوع چربی نسبت به گروه شاهد افزایش پیدا کرد که بطور متوسط تقریبا ۱٫۰۵ کیلوگرم برای هر گاو در روز بود .

هیچکدام از چربی های استفاده شده در این بررسی پروتئین شیر را تحت تاثیر قرار ندادند .

همچنین با افزایش برخی از چربی ها در جیره غذایی میتوان کارایی تولید شیر را بهبود بخشید .

 

 

همانطور که در نمودار زیر مشاهده میشود مصرف خوراک با استفاده از چربیها بطور متوسط به میزان ۸۸۰ گرم کاهش یافت .

که این کاهش برای چربی پالم  Megalac، دانه های روغنی و نمکهای معدنی و پیه معنی دار شد اما برای چربی اشباع هرچند کاهش یافت اما معنی دار نشد. بیشترین کاهش در نمکهای معدنی سایر اسیدهای چرب بود که دو تا سه برابر سایر چربیها و به میزان ۲٫۱۱ کیلوگرم ماده خشک مصرفی را کاهش داد. هرچقدر تعداد پیوندهای دوگانه در چربی مصرفی بالاتر باشد میزان کاهش مصرف خوراک بیشتر است و چون نمکهای معدنی روغن ماهی و دانه کتان دارای پیوند دوگانه زیادی هستند مصرف خوراک کاهش بیشتری یافت.

 

 

همانطور که در نمودار زیر مشاهده میشود پیه، دانه های روغنی و نمکهای معدنی درصد چربی شیر را کاهش دادند اما مگالاک و چربی اشباع درصد چربی شیر را افزایش دادند. بیشترین کاهش مربوط به روغن ماهی و دانه کتان بود که ۴۸ درصد چربی شیر را کاهش دادند. روغن ماهی و دانه

کتان باعث کاهش تولید اسیدهای چرب شیر با منشا داخلی می شوند.

 

 

اما همانطور که در نمودار زیر مشاهده میشود تولید چربی شیر فقط در نمکهای معدنی کاهش یافت و در سایر منابع چربی افزایش یافت.

 

 

همانطور که در نمودار زیر مشاهده میشود درصد پروتئین شیر با استفاده از چربیها کاهش یافت که بیشترین کاهش در سایر نمکهای معدنی است. دلایل مختلفی برای کاهش پروتئین شیر با مصرف چربی بیان شده است که از ان جمله می توان به کاهش گلوکز در دسترس، افزایش مقاومت به انسولین، افزایش کارایی تولید شیر، و یا کاهش سوماتوتروپین خون اشاره کرد.

 

 

همانطور که در نمودار زیر مشاهده میشود تولید پروتئین در سایر نمکهای معدنی اسیدهای چرب کاهش یافت اما معنی دار نشد، و در سایر منابع چربی تولید پروتئین شیر کاهش نیافته است و حتی افزایش یافته است.

 

 

بطور کلی افزایش تولید شیر و چربی شیر همراه با کاهش ماده خشک مصرفی با استفاده از تغذیه چربی بیانگر بهبود کارایی تولید شیر است.

مجله تحقیقاتی علوم لبنی . شماره ۹۵ – ۲۰۱۲