در صورت وجود کپک و مخمر در سیلاژ ذرت چه می شود کرد؟

در صورت وجود کپک و مخمر در سیلاژ ذرت چه می شود کرد؟ 

مقدمه 

وجود سیلاژهایی که از لحاظ هوازی به پایداری نرسیده اند، یکی از رایج ترین مشکلات مزارع گاو شیری حتی در ایالات متحده است . سیلاژ ذرتهایی که از لحاظ هوازی هنوز به پایداری نرسیده اند دارای ویژگی هایی مثل دمای بالا ، رشد کپک ها و بوی نامطبوع و کپک زدگی هستند که در بخش هایی جلویی و سطوح رویی سیلو که به صورت روزانه مصرف می شوند قابل مشاهده هستند. به طور جالبی تحقیقات کمی در زمینه بررسی اثرات منفی تغذیه ی سیلاژهای بی کیفیت ( که از لحاظ هوازی ناپایدار هستند) وجود دارد. اما کاهش مصرف خوراک ، تولید شیر و افت چربی شیراز گاوداری ها مکرراً گزارش شده است .

مکانیسم عمل

سپری کردن یک فصل رشد خنک سبب تاخیر در برداشت سیلاژ ذرت می شود . این شرایط سبب ایجاد گروهی از باکتری ها می شود که به شدت برای تخمیر مناسب و حفظ مواد غذایی در سیلاژ نامطلوب هستند. در نتیجه تخمیر بسیار کند خواهد بود و شرایط برای رشدانواع مخمرها و کپک ها که غیر تخمیری هستند مثل کریپتوکوکوس ، تادوتورلا واسپورابولومایسز ، کاندیدا و هانسنولا مهیا می شود . این دسته از مخمرها می توانند از اسید لاکتیک استفاده کنند. نحوه عملکرد مخمرها و ناپایداری هوازی( تولید گرما در اثر مواجهه با اکسیژن هوا) در سیلاژ ذرت با رطوبت بالا به صورت زیر است :

۱-   تجمع تعداد زیادی از مخمرها در سیلو 

۲- طی تخمیر کُند در سیلاژ، رشد معمولی مخمرها تا مصرف تمام اکسیژن ادامه می یابد.

۳- در زمان مصرف سیلاژ ، مخمرها دوباره با اکسیژن هوا روبرو می شوند.

۴- در این حالت رشد مخمرها به صورت تصاعدی خواهد بود.

۵- اسید لاکتیک مصرف می شود.

۶- افزایش دمای سیلاژ رخ می دهد.

۷- اسیدهای سیلاژ تبخیر می شوند. 

۸- اسیدیته سیلاژ کم می شود( افزایش pH ).

۹- قارچ هایی که اکسیژن کمی برای رشد نیاز دارند( ماکور ) به سیلاژ حمله می کنند .

۱۰- ناپایداری هوازی رخ می دهد.

مخمرها چگونه تکثیر می شود؟ 

پایداری هوازی سیلاژ در اثر افزایش تعداد مخمرها کاهش می یابد . مواد خوراکی که به خوبی نگهداری می شوند، کمتر از ۱۰۰۰۰ واحد کلونی در گرم (CFU/g) مخمر دارند . در این سطح ، خوراک از لحاظ هوازی به مدت ۱۴۰ – ۱۲۰ ساعت پایدار است . اگر سطح مخمرها به ۱ میلیون کلونی در گرم برسد پایداری هوازی به ۴۰ ساعت کاهش می یابد. شمار مخمرها اگر به ۵۰ – ۲۵ میلیون در گرم برسد حکایت از عدم تخمیر کافی خوراک دارد. از آنجائیکه اکسیژن می تواند تا عمق ۶۰ سانتیمتری سیلاژ در حال مصرف نفوذ کند، اغلب مواقع میزان برداشت سیلاژ برای مصرف حیوان به اندازهای نیست تا از رشد تصاعدی کپک ها جلوگیری کند.

راه کارهایی در حفاظت از سیلاژ هنگام باز کردن و مصرف سیلاژ 

از آنجایی که ناپایداری هوازی خوراک ها در اثر مخمرها رخ می دهند، این نوع از خوراک ها نوعاً آلوده به مایکوتوکسین ها نیستند . گرچه ممکن است مایکوتوکسین ها در سیلاژ وجود داشته باشند اما عمده آن ها نتیجه تولید توسط کپک ها پیش از سیلوسازی هستند . دلیلی که ما بر آن تاکید می کنیم که فرآیند سیلوسازی را به دقت انجام دهید و از افزودنی های سیلاژ استفاده کنید. جالب این است که تحقیقات کمی در این زمینه وجود دارد .

در ادامه نکاتی مدیریتی در بهبود وضعیت سیلاژ ارایه می شود: 

۱-    طی ماه های گرم سال از مصرف سیلاژهایی که دچار ناپایداری هوازی هستند خودداری کنید و بر تغذیه آن ها طی آب هوای خنک تر تمرکز کنید .

۲-    برداشت مناسب سیلاژ بایستی به نحوی باشد که لایه ای از تمام سطح رویی سیلاژ برداشت شود. هرگز سطح زیرین را به صورت کندن و سوراخ کردن براشت نکنید .

۳-    در آب و هوای سرد، روزانه لایه ای ۳ تا ۵ سانتیمتری برداشت کنید . در ما ه های گرم لایه ای ۶ تا ۹ سانتیمتری برداشت کنید .

۴  – -در ماه های سرد سال از سیلوهایی که سطح مواجهه آنها با هوای آزاد زیاد است، استفاده کنید.

۵-   در ماه های گرم سال از سیلوهایی که سطح مواجهه آنها با هوای آزاد کم است، استفاده کنید.

۶-   زمان بین برداشت سیلاژ و تغذیه آن به گاو را به حداقل ممکن برسانید .

هرگز سیلاژ را برای تغذیه در زمان دیگری بر روی هم نگه ندارید حتی برای مدت زمان کوتاه ( حتی ۱ ساعت ) .

۷– ضروری به نظر می رسد که سیلاژ مورد نیاز را چندباره برداشت کنید ( نه یکبار ) .

۸ – به جای استفاده از لودرهای معمولی از کاتر برای برداشت سیلاژ استفاده کنید .

۹- سیلاژهایی که به وضوح کپک زده اند را دور بریزید.

۱۰ – چنانچه سیلاژ عاری از مایکوتوکسین ها هست ، سیلاژ را تا حد ممکن در جیره همه گروه های گاو در گله بیفزایید تا سرعت مصرف آن بالا باشد .

به حداقل رساندن وقوع فساد هوازی در خوراک کاملاً آمیخته(TMR)

چنانچه نتوان افزایش دمای سیلاژ را در سطح برداشت از آن کنترل کرد، نگهدارنده هایی مثل پروپیونانیک اسید بافر شده به جیره مخلوط شده افزوده کنید تا پایداری هوازی خوراک آماده شده را حفظ کند(TMR-SAVERS)

شدت ناپایداری سیلاژ در سیلو و درجه حرارت محیط میزان استفاده از این نگهدارنده ها را مشخص می کند تا بتوان از فساد هوازی جلوگیری کرد . چنانچه سیلاژ به شدت دچار ناپایداری هوازی است ( حرارت شدید) ، پیش از مخلوط کردن آن با دیگر اقلام خوراکی مقادیر زیادی افزودنی ( ۳ تا ۵/۴ کیلوگرم در هر تن TMR)نیاز است تا از فساد بیشتر جلوگیری کند .

البته توجه کنید که استفاده از این نوع از نگهدارنده ها برای کوتاه مدت مفیدند و در دراز مدت از لحاظ اقتصادی به صرفه نیست . بنابراین بهتر است که مخمرها در زمان سیلاژ سازی( پر کردن سیلو ) کنترل شوند .