رابطه تخمیرات شکمبه و ترکیبات شیر

رابطه تخمیرات شکمبه و ترکیبات شیر

هضم فیبر در شکمبه سبب تولید اسیدهای چرب فرار(VFA) مثل استات و بوتیرات می­شود. بوتیرات منبع تأمین انرژی برای دیواره شکمبه است و بسیاری از آن به بتاهیدروکسی بوتیرات تولید می­شود. نیم دیگر چربی شیر از مخزن اسیدهای چرب موجود در گردش خون تأمین می­شود؛ که از ذخایر چربی در بدن، از محل جذب مواد غذایی و یا از متابولیزم چربی در کبد تامین می­شوند.

میکرب­های شکمبه پروتئین خوراک را به پروتئین میکربی تبدیل می­کنند که منبع اولیه اسیدهای آمینه ضروری گاو هستند. این نوع از اسیدهای آمینه در غدد پستانی به منظور تولید پروتئین شیر مصرف می­شوند. برای انجام این فرآیندها انرژی به صورت گلوکز لازم است. گلوکز نیز در کبد از پروپیونات (VFA) تولیدشده در شکمبه سنتز می­شود و یا اینکه به طور مستقیم از روده باریک جذب می­شود. چنانچه میزان ناکافی از پروپیونات از شکمبه جذب شود، گاو مجبور خواهد شد تا اسیدهای آمینه را برای تولید گلوکز مورد استفاده قرار دهد. در این حالت از میزان اسیدآمینه برای تولید پروتئین شیر کاسته می­شود.

وجود مقادیر مناسبی از انرژی و پروتئین در شکمبه برای انجام مطلوب تخمیر در شکمبه­ و بنابراین حفظ ترکیبات شیر ضروری است. بنابراین هرگونه عامل تغذیه­ ای یا مدیریتی که بر تخمیرات شکمبه اثر بگذارد می­تواند بر سطوح چربی و پروتئین شیر نیز اثر بگذارد. بنابراین فراهم سازی مقادیر کافی و مداوم انرژی و پروتئین و تامین مقادیر بالانس شده ای از کربوهیدرات­های قابل تخمیر و فیبر مؤثر، کلید اصلی حفظ سطح مطلوب ترکیبات شیر است.

مشکلی اساسی در این راه این است که تغذیه جیره­های پر انرژی و کم فیبر سبب افزایش پروتئین شیر و کاهش چربی شیر می­شود.