مصرف آب در گوساله ها طی فصول گرم سال

با شروع فصول گرم سال،  طی بهار و تابستان نیاز به تغییراتی  در نحوه مدیریت گوساله ها وجود دارد . مهمترین چالش ،حفظ رشد مطلوب  گوساله ها و سلامت آن ها طی فصول گرم است .

عوامل دخیل  در عملکرد گوساله ها :

رطوبت و دمای بالای محیط : دمای بالای محیط سبب کاهش مصرف استارتر  می شود .  دمای بحرانی  بالای حدود ۷۸ درجه است. استرس حرارتی با افزایش رطوبت  هوا شدیدتر می شود  که  به صورت  شاخص  دمایی –رطوبتی رطوبتی ((THI  بیان می شود . شاخص بالاتر از ۷۲ سبب ناخوشی گوساله ها می شود . در چنین شرایطی له له زدن  و عرق کردن  جبران کننده چنین استرسی نیست و نیاز گوساله ها به انرژی  افزایش می یابد. علاوه بر این  ، همزمان با تلاش گوساله  در حفظ  دمای بدن خود ، افزایش به موازات افزایش  دمای  محیط  ،  مصرف آب نیز افزایش می یابد .

 دسترسی به آب و تاثیر خوراک 

آب  و خوراک عوامل  بسیار مهمی هستند . بر اساس تحقیقات  میزان آب  مورد نیاز  گوساله ها  نه تنها بستگی  به شرایط  محیطی دارد  بلکه به وقوع  اسهال  و مصرف  شیر  یا جایگزین شیر  و مصرف  استارتر دارد . مصرف آب  ارتباط نزدیکی با مصرف  استارتر دارد که  خود با رشد  و توسعه شکمبه  مرتبط  است . گرچه  در دماهای بالاتر  از  دمای بحرانی بالایی، مصرف آب  مستقل از مصرف  استارتر است . بر پایه  تحقیقات میزان مایعات موجود  در جایگزین شیر بر میزان آب اثر می گذارد . نکته  مهم دیگر  آن که درجه حرارت آب مصرفی نیز بر مصرف  آب اثر می گذارد .

عوامل مدیریتی دیگری چون نوع جایگاه ها( انفرادی  یا گروهی )، در دسترس بودن آب تمیز  و غیر آلوده  ( آبخوری های تمیز )  مواجه با نور خورشید  ، تهویه و نحوه کنترل حشرات  بر میزان مصرف آب  اثر می گذارد. افزون بر این  ، گوساله هایی که از  مادرانی تحت استرس حرارتی متولد می شوند وزن تولد کمتری دارند، مصرف آب  در آن ها  بسیار کم  و سیستم  ایمنی  آنها  به دلیل از دست دادن آب  در برابر عفونت های احتمالی ضعیف  عمل می کند .

نحوه پاسخ گوساله ها پیش از شیر گیری به مصرف شیر و استارتر بدون در اختیار گذاشتن  آب اضافی  :

 بر اساس مطالعه ای  ، گوساله ها در دو گروه  در حد اشتها(آزادانه) و یا محروم از آب، میزان ۲ کیلو گرم  جایگزین شیر        ( ۴/۱۱ درصد ماده جامد ) به مدت  ۳ هفته و روزی دو بار دریافت کردند. در هفته چهارم  ( پیش از شیر گیری  ) روزی یکبار تغذیه شدند . در سه هفته اول رشد گوساله ها  بین دو گروه متفاوت نبود  هرچند که برای گروهی  که آزادانه آب دریافت کرده بودند  در هفته ۴ میزان رشد آنها  ۳۸ درصد بیشتر بود . مصرف استارتر  از هفته  ۲ برای گروهی  که آب آزادانه  دریافت کرده بودند  بیشتر بود و تفاوت ها در مصرف استارتر برای هفته های ۳ و ۴ بیشترین بود . میزان مصرف آب  بر وقوع اسهال اثر نداشت . به طور کلی  ، محققان  به اهمیت مصرف  آزادانه آب  در حفظ  مصرف استارتر  و رشد اشاره می کنند .

در مطالعه ای دیگر  طی ماه های تابستان  ( سال ۲۰۱۱ ) ، گوساله ها  به دو گروه که یکی آزادانه به آب  دسترسی داشتند  و دیگری  دچار محدودیت در مصرف آب بودند  تقسیم شدند . در گروه دارای محدودیت  ، گوساله ها  برای ۳۵ روز  آب  در اختیار نداشتند و سپس میزان  ۵/۲  کیلو گرم آب از روز  ۳۶ تا  روز از شیر گیری ( روز ۴۲ ) مصرف کردند. هر دو گروه  پس از شیر گیری  به صورت آزادانه آب مصرف کردند. گوساله ها تا روز ۳۵  دوبار در روز جایگزین شیر  ۲۰:۲۰ ( ۵/۱۲ درصد ماده جامد  ) و از روز ۳۶ تا ۴۲ یکبار در روز  جایگزین شیر  دریافت کردند . از روز ۱ تا ۵۶  ، استارتر  ۱۸ درصد به صورت آزادانه در اختیار  گوساله ها قرار گرفت . مصرف آب  و ماده خشک مصرفی در هر  دو گروه  از روز ۳۵ افزایش یافت  . بر خلاف مطالعه قبلی  ، تفاوتی در مصرف ماده خشک  و عملکرد  گوساله پیش  و پس  از شیرگیری  مشاهده نشد . تفاوتی نیز در  میزان اسهال و هزینه های مربوط به سلامتی مشاهده نشد .

 اخیراً ( سال ۲۰۱۴ ) گزارشی ارایه شد که افزایش مصرف آب  با افزایش مصرف ماده خشک همراه است. به ویژه پس از روز ۳۵  گوساله هایی که جایگزین شیر بیشتری مصرف کرده بودند،  مصرف خوراک کمتری داشتند (مصرف ۷۰۰ گرم استارتر و ۷۰۰/۲ کیلوگرم آب در مقایسه با مصرف ۳۰۰ گرم استارتر و ۱۰۰/۲ کیلوگرم آب). این گوساله ها همچنین ، به خوبی رشد کرده بودند.  همچنین تعداد روزهایی که  گوساله ها اسهال داشتند  نسبت به تابستان سال قبل کمتر بود .

به طور کلی  : مدیریت گوساله ها طی ماه های تابستان  نیازمند توجه به موارد گوناگونی است .در دسترس بودن  آب  بسیار  مهم است  و بر سلامت  گوساله، مصرف خوراک  و رشد اثر دارد. بویژه زمانی که تهیه شیر کاهش می یابد  و یا گوساله ها از شیر گرفته می شوند .