موارد تغذیه ای موثر به اوره شیر

مقدمه

نیتروژن اوره ای شیر ابزار مفیدی است  که به مدیران گاوداری اجازه می دهد تا تغییرات در مدیریت  و تغذیه گله خود را دنبال کنند . نیتروژن اوره ای شیر بخشی از  پروتئین  شیر است که از نیتروژن  اوره ای  خون حاصل می شود . در گاوهای هولشتاین، MUN  به طور طبیعی حدود ۱۹% از کل پروتئین شیر ( حدود ۲/۳ درصد ) را تشکیل می دهد .

کازئین و یا پروتئین های آب پنیر منابع اسیدآمینه ای  برای مصارف  انسانی و یا تولید پنیر فراهم  می سازند. این منابع در بخش MUN  وارد نمی شوند. متوسط MUN  از ۱۰ تا ۱۴ میلی گرم در دسی لیتر متغیر است. وقتی  که گاو  جیره ای  حاوی پروتئین مصرف می کند،  چنانچه باکتری ها قادر  به مصرف آمونیوم  و تبدیل آن به پروتئین میکروبی  نباشند، آمونیوم  اضافی  به دیواره شکمبه جذب می شود. بخشی از پروتئین  که توسط میکروبها به آمونیوم تجزیه می شود ، پروتئین تجزیه پذیر در شکمبه یا RDP  نام دارد. به دلیل آنکه آمونیوم می تواند سبب تغییر PH   خون شود ، کبد آمونیوم را به اوره تبدیل می کند  که یا دفع می شود و یا دوباره به مایعات بدن وارد می شود . اوره آزادانه از میان غشاهای سلولی عبور می کند.  بنابراین ، غلظت MUN  معادل غلظت اوره  در خون است (BUN )  .

پس اگر مقادیر اوره خون بالا رود ، MUN  نیز افزایش می یابد. چنانچه اوره شیر بالا باشد ، گله گاوهای شیری در حال دفع  پروتئین خوراکی خود  می باشند. چنانچه  اوره شیر  بسیار پائین  باشد  تولیدات میکربی در شکمبه  کاهش می یابد  که منجر به کاهش  تولید شیر و تولید پروتئین شیر می شود .

موارد تغذیه ای موثر به اوره شیر 

عامل اصلی در میزان اوره شیر فراهم سازی مقادیر کافی از کربوهیدرات های تجزیه پذیر در شکمبه است  تا انرژی مورد نیاز  میکرب های شکمبه را  طی تبدیل آمونیوم به پروتئین میکربی فراهم سازد

 شرایط  تغذیه ای ذیر منجر به افزایش  اوره شیر می شود :

۱– تغذیه بیش از حد  پروتئین خام در جیره

۲- تغذیه بیش از حد پروتئین تجزیه پذیر  در شکمبه ( RDP  ). پروتئین های محلول منجر به افزایش  اوره شیر می شوند . هرچند  که سطح کل پروتئین  جیره  بالانس شده باشد .

۳- با وقوع اسیدوز شکمبه ای ، تولید پروتئین میکربی  مهار می شود  که در این حال  مصرف آمونیوم  اتفاق نمی افتد .

۴– جیره های حاوی  سطوح پائین  کربوهیدرا ت های قابل تخمیر(نشاسته ، قند و فیبرهای محلول) سبب کاهش رشد میکروب های شکمبه  می شود که به افزایش اوره شیر می انجامد .

  هدف گذاری  سطح اوره شیر در گله 

هر گله بر اساس برنامه  تغذیه ای خود مثل زمان  خوراک دهی  نسبت به زمان شیردهی  ، استفاده از  جیره های  کاملاً آمیخته (TMR ) در مقایسه با گله هایی که به صورت جداگانه خوراک را در اختیار  گاو  قرار می دهند  و چگونگی مصرف  خوراک توسط  گاوها و دیگر عوامل موثر بر میزان اوره شیر  سطوح متنوعی  از اوره شیر دارند .

قدرت و اهمیت  میزان اوره شیر ، در تعیین وجود  تغییرات در مدیریت  و برنامه تغذیه ای است . از این رو بر اساس شرایط گله  خود سطح مناسب  MUN  ( اوره شیر ) را برآورد کنید. پس:

۱– سطح مناسبی از اوره شیر برای  گله خود تخمین بزنید(۱۶ تا ۸) .

۲-  چنانچه سطح مورد انتظار  اوره شیر  در گله شما  ۲ تا ۳ نمره تغییر کرد  در این حال  به دنبال  دلایل تغذیه ای و مدیریتی باشید .

۳- چنانچه تغییرات  روزانه در اوره شیر دارید به میانگین  هفتگی توجه کنید .

 تغییرات تغذیه ای   و مدیریتی که به افزایش اوره شیر منجر می شوند:

۱ – سیلاژهای ذرت تازه رسیده ممکن است سطوح ناکافی از کربوهیدرات های قابل تخمیر ( نشاسته کمتر یا غیر قابل دسترس ) داشته باشد .

۲- چرای گاوها بر روی علوفه های تازه سبب افزایش مصرف پروتئین خام  و تجزیه پذیر می شود .

۳- جایگزین علوفه با انواع  مرطوب تر

۴- آسیاب  غلات و دانه ها به صورت  زبرتر سبب کاهش میزان تخمیر  شکمبه ای می شود که به کاهش  انرژی در دسترس میکرب ها منجر می شود .

۵- تغییر در کیفیت  سیلاژ ذرت  ( به خوبی  سیلو شده در برابر سیلوی نامناسب)  .

۶- استفاده از منابعی که  سطوح پروتئین قابل تجزیه زیادی دارند  ( دانه های سویا که به خوبی  فر آوری شده اند ( حرارت ندیده اند ) سبب افزایش  سطوح آمونیوم شکمبه ای  می شود .

  تغییرات  تغذیه ای  و مدیریتی  مرتبط با کاهش اوره شیر 

 چنانچه شکمبه نتواند سطوح مناسبی  از آمونیوم را حفظ کند( سطوح حداقلی ) ، تولید شیر  و میزان پروتئین  تولیدی شیر به دلیل  کاهش سنتز میکربی  پروتئین  کاهش می یابد . با کاهش  اوره شیر  ، مقادیر کافی  پروتئین  از منابع مختلف  به جیره بیفزایید.

  سطوح اوره شیر  گاوها به صورت  فردی یا گله ای  ؟ کدام مناسب است؟

در تفسیر میزان اوره  شیر  به صورت گله ای  مشابه با شرایط  سلول های سوماتیک  شیر عمل  می کنیم . بر اساس اطلاعات  DHI    ، میانگین اوره شیر بر اساس دفعات شیر دهی ( چندمین شیر دهی ) ،روزهای شیر دهی  و تولید شیر خلاصه سازی می شود . بر اساس دستورالعمل  پنسیلوانیا  ، برای محاسبه اوره شیر  به صورت گله ای دست کم  هر گله بایستی  شامل  ۸ تا ۱۰ گاو باشد  تا از بروز اشتباه  جلوگیری شود . موارد  ذیل به اوره  شیر  اثر می گذارند:

 ۱ – نژاد: نژاد هولشتاین  نسبت به دیگر نژادها  اوره شیر پائین تری دارند  که می تواند   به دلیل وزن بدنی این نژاد باشد .

۲- فصل: اوره شیر در  تابستان بیشتراست .

۳- زمان نمونه گیری: اوره شیر، ۵-۳ ساعت پس از تغذیه  به حداکثر  خود می رسد .

۴- دفعات شیردوشی: گاوهایی که  سه بار  در روز شیردوشی می شوند  دارای  اوره شیر بالاتری  نسبت به گله هایی  که ۲ بار  دوشش در روز می شوند، هستند .

 ۵- زمان نمونه گیری: نمونه های صبح نسبت به  عصر دارای اوره کمتری هستند . وقتی که سطوح اوره شیر را طی چندین ماه بررسی می کنید  به این نکته توجه کنید که چه موقعی نمونه گیری  کرده اید .

 کنترل دقیق سطح اوره شیر 

میزان اوره شیر  ابزاری در محاسبه وضعیت  انرژی و پروتئین جیره است .

توجه داشته باشید که سطح اوره شیر  تحت تاثیر استرس حرارتی  قرار می گیرد ( اوره شیر در تابستان  بیشتر است ) .

موارد مدیریتی ذیر را در ارتباط با سطح اوره شیر ارزیابی کنید:

۱ – جیره را بررسی کنید که سطح پروتئین آن  بیش از حد کم( کمتر از ۱۵ درصد ) یا  بیش از حد زیاد( بیش تر از ۱۸ درصد) نباشد . میزان  پروتئین  تجزیه  پذیر(RDP  )۶۵ -۶۰  درصد کل پروتئین  خام) ، میزان پروتئین عبوری (RUP  ) ۴۰– ۳۵ درصد کل پروتئین  جیره  و سطح پروتئین  محلول جیره  به میزان ۵۰ درصد  پروتئین  تجزیه  پذیر(  RDP)باشد .

۲- سطح نشاسته جیره را کنترل کنید( ۲۴ تا ۲۸ درصد ماده خشک  جیره ) و سطح قند جیره ۶ – ۴ درصد کل ماده خشک  جیره باشد .

 ۳- نسبت پروتئین  شیر به چربی شیر را محاسبه کنید. در مورد گاوهای هولشتاین نسبت پروتئین شیر  به چربی شیر، ۸۲ درصد است  ( چنانچه  پروتئین  شیر ۳ درصد  و چربی شیر ۷/۳  درصد باشد). اوره شیر پائین سبب کاهش این میزان به ۷۵ درصد می شود .

۴ – قوام مدفوع را بررسی کنید  گاوهایی که اوره شیر پائین دارند، مدفوع سفت دارند  و گاوهای دارای اوره شیر  بالا دارای مدفوع شل می باشند( البته عوامل  بسیار دیگری  نیز  وجو دارند که بر قوام  مدفوع اثر می گذارند).

 استفاده از سطوح اوره شیر در محاسبه  دفع نیتروژن 

( میلیگرم در دسی لیتر)اوره شیر × ۰۱۲۹/۰ × وزن بدنی =دفع نیتروژن از ادرار

 حال در نظر  بگیرید  گاوی  با سطح  پائین  اوره شیر( ۱۰ میلی گرم در دسی لیتر) و یا میانگین  ۱۴ میلی گرم در دسی لیتر  .

۵/۱۳۵ = ۰۱۲۹/۰×( ۱۴ mun)×گاو ۷۵۰ کیلویی

گرم دفع ازت از ادرار

 ۹۷ = ۰۱۲۹/۰ × ۱۰ × ۷۵۰

گرم دفع ازت از ادرار