نکات تغذیه ای که بایستی حین استفاده از ذرت در شرایط خشکسالی مورد توجه قرارداد

۱- رطوبت را کنترل کنید : میزان رطوبت سیلاژ ذرت و دانه ذرت تنوع زیاد ی دارند که تحت تاثیر مرحله بلوغ ذرت و از دست دادن آب پس از برداشت تا سیلوسازی قراردارد.

بنابراین به صورت به صورت مکرر میزان رطوبت سیلاژ ذرت و دانه ذرت را در زمان تغذیه کردن اندازه گیری کنید در این صورت است که می توانید میزان صحیح مصرف ماده خشک را حفظ کنید .

۲- میزان نشاسته را کنترل کنید :

میزان نشاسته سیلاژ ذرت و دانه ذرت نیز به شدت متغیر است که در اثر تفاوت در میزان تولید دانه و پرشدن دانه ذرت (کرنل) است . نشاسته ترکیب اصلی سیلاژ ذرت است که اثر زیادی بر میزان انرژی جیره دارد . میزان نشاسته ذرت و سیلاژ ذرت را به تناوب اندازه گیری کنید و بر این اساس میزان مصرف آنها را در جیره تنظیم کنید .

۳- مراقب ذرت هایی که وزن نسبی پائینی دارن باشید :

در برخی از مناطق ، ذرت هایی با وزن نسبی پائین تولید می شوند بر اساس گزارشی از مینه سوتا ذرت هایی که هر بسته از آن وزنی بین ۵۸-۵۰ پوند ( ۲۹-۲۵ کیلوگرم ) داشتند سطح انرژی مشابهی داشتند و عملکرد گاوهایی که آنها را مصرف می کردند تفاوت زیادی نداشت . بسته های ذرتی که میزان وزن آنها کمتر از ۵۰ پوند (۲۵ کیلوگرم ) بود از لحاظ انرژی ، ۹۵ درصد میزان ذرت طبیعی انرژی داشتند. بنابراین برای تامین انرژی مورد نیاز حیوان بایستی میزان ذرت بیشتری در جیره استاده کنید. از این رو آنالیز مواد مغذی ذرت ( مثل میزان نشاسته ) و تخمین سطح انرژی آن راه مناسبی در تعیین میزان مصرف ذرت در جیره است. به دلیل وزن های متفاوت انواع ذرت ، مهم است که حین تغذیه ذرت بر وزن دانه ذرت بر پایه میزان مواد مغذی آن تکیه کنید و نه بر حجم ذرت مصرفی .

۴- ذرت هایی که زمان برداشت بسیار خشک هستند ( دارای کمتر از ۲۴ درصد رطوبت در کرنل) بایستی به خوبی فرآوری شوند تا قابلیت هضم نشاسته آنها برای گاوهای شیری پرتولید افزایش یابد .

سیلوسازی ذرت هایی که رطوبت کافی برای تخمیر ندارند نیز مشکل دیگری است بنابراین بسته به شرایط می توانید از افزودنی های میکربی مثل لالسیل استفاده کنید یا از پایدارکننده های اسیدی (آلی) یا محافظت کننده های اسیدی (آلی) در راستای حفظ تخمیر ،ذخیره سازی و تغذیه سیلاژ بهره ببرید .

۵- قابلیت هضم NDF را در نظر بگیرید :

علوفه هایی که متحمل شرایط خشکسالی هستند ، قابلیت هضم  NDF بالاتری ممکن است داشته باشند . گرچه تنوع زیادی در این موضوع طی سال های مختلف وجود دارد .

سیلاژ ذرتی که با رطوبت بسیار کم برداشت شده است  کمتر از ۶۰ درصد رطوبت)، قابلیت هضم NDF کل گیاه، برگ و ساقه های خشک  پائین است . به شدت توصیه می شود که به طور مرتب میزان قابلیت هضم NDF سیلاژ ذرت را اندازه گیری کنید . با دانستن میزان قابلیت هضم NDF سیلاژ ذرت شما به دقت بیشتری قادر خواهید بود که میزان انرژی سیلاژ را تخمین بزنید . چنانچه قابلیت هضم NDF پائین باشد (سیلاژ و یا علوفه های دیگر ) بنابراین میزان غلات جیره را بالانس کنید و یا اینکه از دیگر منابع فیبری که قابلیت هضم بیشتری دارند استفاده کنید .

۶- میزان مایکوتوکسین و نیترات ها را کنترل کنید :

چنانچه سیلاژ ذرت تولیدی شما از ذرتی تولید می شود که تحت استرس خشکسالی بوده است ، بایستی از لحاظ مایکوتوکسین ها (افلاتوکسین) و نیترات ها سیلاژ را کنترل کنید . با دانستن وجود این عوامل ضد تغذیه ای می توانید تولید شیر ، سلامت حیوان ، و عملکرد تولید مثلی را با راه کارهای پیشگیرانه (افزودن بایندرها) حفظ کنید.

۷- علوفه های جایگزین :

به دلیل امکان سرمازدگی یونجه در فصول سرد می توان از علوفه های دیگر مثل سویا ، سورگوم و چنانچه از علوفه های جایگزین بهره می برید حتماً میزان مواد مغذی آنها را اندازه گیری کنید . به آنچه در کتاب ها نوشته شده اعتماد نکنید و خود آنالیز خوراک را انجام دهید .