چگونه از یک گوساله شیری یک تلیسه شیری عالی تولید کنیم: سلامت

چگونه از یک گوساله شیری یک تلیسه شیری عالی تولید کنیم: سلامت

عوامل مدیریتی ، محیطی و فیزیولوژیکی وجود دارد که بر سلامت گوساله ها اثر می گذارند . اولین مورد مدیریت مناسب طی فرآیند زایش است . عوامل مدیریتی موُثر بر مرگ و میر گوساله ها در دانشگاه پنسیلوانیا جمع بندی شده است. عملیات شستن پستانها پس از زایش ، پیش از شیردهی به گوساله ها یا دوشیدن آغوز همراه با عملیات صحیح استفاده از آغوز در اولین وعده بر میزان مرگ و میر گوساله اثر می گذارد .

روشن است که مدیریت ، تغذیه و بهداشت مناسب تضمین می کنند که گوساله ها دارای ایمینوگلوبولین کافی در مبارزه با بیماریها هستند . اسهال طی ماه اول زندگی رایج ترین عامل روز بیماری و مرگ و میر گوساله ها است . عوامل بیماری زایی مثل ای کولای ، روتاویروس ، کرونا ویروس ، سالمونلا ، کوکسیدیا و کریپتوسپوردیا سبب بروز اسهال در گوساله می شوند . این عوامل بیماری زا در طول سال وجود دارند اما تحت برخی شرایط مثل تراکم زیاد ، استرس سرمایی ،تغذیه ناکافی و جمع آوری نامناسب دفعیات گوساله ( مدفوع ) می تواند به یک مشکل اساسی تبدیل شود .

مهترین راه حل برای مشکل اسهال ، پیشگیری است . گوساله ها بایستی به خوبی و درستی تغذیه شوند و در جایگاه های تمیز نگهداری شوند . گوساله های مبتلا به اسهال بایستی به سرعت با داروهای آماده (تجاری) و یا دست ساز که محلول های الکترولیتی هستند تحت درمان قرار گیرند تا دچار بی آبی نشوند( شکل ۲ ) .

به گوساله های مبتلا به اسهال، شیر تغذیه نکنید چرا که شیر می تواند سبب تقویت رشد باکتری ها در روده و تشدید اسهال شود . شیر و یا جایگزین شیر باید با یک محلول الکترولیتی حداکثر به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت جایگزین شوند . روزانه حدود ۴۵۰ گرم الکترولیت به ازای هر ۵/۴ کیلو وزن بدن گوساله تغذیه کنید . درمان معمولی اسهال با این محلول ها سبب کاهش وحتی جلوگیری ازایجاد بی آبی در حیوان می شود . روزانه ۳ تا ۴ بار الکترولیت به گوساله ها تغذیه کنید ( طی یک دوره یک یا دو روزه ).

کوکسیدوز یکی از مشکلاتی است که در سالهای اخیر بیشتر شایع شده است (عفونت انگلی درونی ). کوکسیدیا یک پروتوزوآ تک سلولی است که درون سلول های دستگاه گوارش زندگی می کند. پس از شروع یک عفونت کوکسیدیایی در حیوان ، این عامل می تواند در بخش های گوناگونی از روده پخش شوند . این عامل می تواند صدمات شدیدی به روده حیوانات جوان بزند . گوساله ها اغلب طی هفته های ۳ تا ۶ زندگی خود دچار این نوع از عفونت می شوند . گوساله های مبتلا به اسهال دچار اسهال خونی می شوند و با کاهش آب بدن ممکن است بمیرند . وقوع کوکسیدوز تحت بالینی سبب کاهش رشد گوساله ها می شود . با گذشت زمان و انجام درمان ، حیوان با بدست آوردن ایمنی کافی دارای سطوح کمی از این عوامل بیماری زا خواهد شد .با افزایش سن گوساله ، آنها هنوز در معرض بیماری هستند. در هفته های ۶ تا ۸ زندگی ، عوارض تنفسی به نظر می رسد که بزرگترین مشکل است: که بیشتر به دلیل تراکم زیاد گوساله ها در بهاربندها و تهویه نامناسب است.

در بهاربندهای سرپوشیده (بسته) مشاهده تجمع رطوبت ، گازهای سمی و عوامل بیماری زا هستیم . عوارض تنفسی در شرایطی که رطوبت هوا زیاد و دمای هوا پائین است نمود بیسشتری پیدا میکنند . بیماریهای تنفسی مثل ذات الریه در زمستان و اوایل بهار شدیدتر می شوند البته در هوای گرم و خشک مشکلات تنفسی کمتر و به ندرت رخ می دهند . بر اساس تحقیقات همبستگی بالایی بین وقوع ناهنجاریهای تنفسی و بیماریهای گوساله ، کاهش رشد روزانه ، کاهش راندمان تولید مثلی و افزایش میانگین سن در اولین زایش وجود دارد .

عامل اصلی بروز ذات الریه باکتری و ویروس است اما مهمتر آن است که عوامل دیگری چون سرما ، گازهای سمی ، تراکم گوساله ها و ….. در شیوع آن نقش دارند . تجمع گازها در فضاهای بسته سبب آسیب رسیدن به مجاری تنفسی می شود . آمونیوم یکی از این عوامل می باشد . وقتی که بوی آمونیوم قابل احساس است احتمال صدمه به مکانیسم های دفاعی شش ها در حیواناتی که در فضاهای بسته نگهداری می شوند ، افزایش می یابد .

میزان مرگ و میر گوساله در آب و هوای سرد ، مرطوب و بادی افزایش می یابد . در این شرایط نیازهای نگهداری ( انرژی ) خیلی زیادتر است . جذب آنتی بادی ها در هوای سرد با راندمان کمتری انجام می شود . شپش ، کرم ها و قارچ ها نیز شرایطی که تهویه نامناسب باشد ( فضاهای بسته ) و تغذیه ناکافی باشد را ترجیح می دهند . بنابراین ، گوساله ها بایستی به طور مداوم تحت نظارت باشند و میزان مصرف خوراک آنها مورد توجه قرار گیرد تا از دریافت سطوح کافی انرژی توسط آنها مطمئن شویم .

مدیریت گوساله های شیری طی فصول سرد عملیاتی فشرده است . برای بهینه ساختن مراقبت از گوساله های جوان طی سرما( زمستان )، توجه دقیق تر به گاوهای خشک ، مراقبت های زایش ، مصرف آغوز، کیفیت خوراک ( مثل جایگزین های پر چرب ( از نوع چربی شیر ) که حاوی بیش از ۱۰ درصد چربی باشند) و بهداشت محیط و کنترل گوساله ها دست کم دوبار در روز را ضروری می سازد . وجود یک مدیریت بسیار عالی در چنین شرایط استرس زایی سبب افزایش تولید گوساله هایی سالم می شود .

دو عملیات بسیار مهم که بر سلامت گوساله اثر می گذارند و بایستی پیش از شیر گیری انجام شوند تا سبب کاهش و تخفیف استرس از شیرگیری شوند ، بریدن شاخ و حذف سر پستانک های اضافی است . شاخ و سر پستانک های اضافی ارزشی ندارند و به منظور جلوگیری از بروز صدمه بایستی حذف شوند .

زمان ایده آل بریدن شاخ گوساله ها بین هفته های ۲ و ۳ زندگی است که در واقع اولین فرصت احساس شاخ در حال رویش است . در همین زمان می توان گوساله را از لحاظ وجود سر پستانک های اضافی معاینه کرد . ۴ سرپستانک به طور متقارن در کنار هم قرار گرفته اند ( ۲ سر پستانک عقبی کمی به هم نزدیکترند ) . سر پستانک های اضافی اغلب کوچکترند و به سر پستانک های اصلی نزدیک اند . سر پستانک های اضافی با قیچی به راحتی قطع می شوند . عمل جراحت را با محلول آیودین و یا دیگر مواد ضد عفونی کننده ، ضد عفونی کنید . چنانچه مطمئن نیستید که کدام سر پستانک اضافی است ، هیچکدام را قطع نکنید . اجازه دهید تا دامپزشک تصمیم بگیرد .