چگونه از یک گوساله شیری یک تلیسه شیری عالی تولید کنیم: تغذیه

چگونه از یک گوساله شیری یک تلیسه شیری عالی تولید کنیم: تغذیه

تغذیه گوساله های شیری به منظور پرورش آنها به سمت تلیسه های جایگزین اهمیت بسیاری دارد . طی ۲ ماه اول زندگی , گوساله ها اساساً مشابه بایک حیوان تک معده ای هستند . اما پس از ماه دوم ، آنها بیشتر به یک نشخوارکننده شبیه می شوند . هفته های اول زندگی ، شکمبه نگاری و شیردان بسیار کوچک هستند و در مقایسه با شیردان (معده واقعی) کاملاً غیر فعال هستند به همین دلیل ، گوساله های شیری نیازهای ویژه ای به پروتئین ،انرژی و ویتامین ها دارند .

گوساله های تازه به دنیا آمده از پروتئین های گیاهی ( پیش از آنکه شکمبه آنها فعال شود )نمی توانند استفاده کنند که به دلیل محدودیت در آنزیم های هضمی است . از این رو ، پس از تغذیه آغوز بایستی شیر کامل ، آغوز تخمیر شده یا جایگزین های شیر که حاوی پروتئین شیر یا عصاره فرآوری شده سویا هستند تغذیه شود . البته تا زمان از شیر می گیری، گوساله ها می توانند با راندمان بالایی از پروتئین های گیاهی استفاده کنند

گوساله های تازه به دنیا آمده نمی توانند نشاسته یا برخی از قندها مثل سوکروز را به دلیل عدم وجود آنزیم های هضمی مورد نیاز هضم کنند . نوع چربی نیز عامل محدود کننده دیگری است که گوساله ها با آن روبرو هستند ولی آنها قادرند چربی های اشباع مثل چربی شیر ، چربی نارگیل ،پیه و … راهضم کنند . گوساله های کوچک قادر به هضم چربی های غیر اشباع مثل روغن ذرت و سویا نیستند .

منابع اصلی انرژی برای گوساله های تازه به دنیا آمده بایستی عمدتاً از لاکتوز (قند شیر )وچربی شیر تامین شود.

بسیار حایز اهمیت است که گوساله ها انرژی کافی دریافت کنند چرا که نرخ متابولیسم(سرعت مصرف شدن انرژی ) دو هفته اول زندگی در بیشترین سطح قراردارد . طی این دو هفته ، گوساله ها به نحوی رشد می کنند تا توانایی هضم نشاسته را به دست آورند . اندکی پس از این مرحله ، گوساله ها توانایی هضم کربوهیدرات های پیچیده را نیز به دست می آورند . سرعت رشد و توسعه شکمبه مشخص می کند که از کی گوساله های تازه متولد شده می توانند نشاسته و کربوهیدرات ها ی پیچیده را هضم کنند. ویتامین های مورد نیاز گوساله ها شامل ویتامین های محلول در آب (ویتامین ب ، ریبوفلاوین ، نیاسین ، کولین ، بیوتین ، پیرودکسین B6 ، اسید فولیک ، B12، اسید پانتوتنیک ) می باشد که در آغوز ، آغوز تخمیر شده ، شیر کامل یا جایگزین های خوب شیر یافت می شوند .

میکروارگانیزم های شکمبه از وقتی که شکمبه شروع به فعالیت می کند قادرند که این دسته از ویتامین ها را تولید کنند . همچنین گوساله ها نیازمند ویتامین های محلول در چربی ، D ، E هستند . گوساله ها درهنگام تولد دسترسی کمی به این نوع از ویتامین ها دارند اما در آغوز یافت می شوند . شیر کامل ، آغوز تخمیر شده یا جایگزین های شیر مقادیر کافی از این ویتامینها را برای گوساله ها فراهم می سازند .

گوساله های شیری مانند دیگر حیوانات نیازهای مشابهی به مواد معدنی دارند. به طورکلی، شیر،آغوز تخمیر شده و جایگزین های شیر مقادیر کافی از مواد معدنی که برای هفته های اول زندگی گوساله ها مهم هستند را تامین می کنند .

نکته مهمی که می بایستی به یاد داشت این است که میزان مواد معدنی آغوز و شیر ممکن است که کم و نامناسب باشد که به وضعیت تغذیه ای حیوانات شیرده (میزان مواد معدنی موجود در جیره ) بستگی دارد . یکی از عناصر حایز اهمیت سلینوم است که می تواند به دلیل کمبودهای جیره ای غلظتش در شیر کاهش یابد ، بنابراین نیاز است که به صورت مکمل در اختیار گوساله ها قرار گیرد . آب بخش زیادی از وزن گوساله را تشکیل می دهد . آب محل انجام تمام واکنش های شیمیایی بدن است . مقادیر کافی آب برای عملکرد مناسب ( تخمیر مناسب ) ، شکمبه ، متابولیسم ، هضم و جذب مواد مغذی و رفع مواد زاید لازم است . از این رو ، کیفیت و در دسترس بودن آب برای همه حیوانات اهمیت مشابهی دارد .آب بی کیفیت سبب کاهش رشد گوساله ها و تلیسه ها می شود و بر سلامتی آنها اثر می گذارد . البته عواملی مثل مصرف ماده خشک ، میزان رطوبت جیره ، دمای محیط و مصرف مواد معدنی و نمک بر میزان مصرف آب اثر می گذارد . برای درک بهتر نیازهای تغذیه ای گوساله های جوان ضروری است تا از نیازهای غذایی (پایه) آنها مطلع بود. این نیازها براساس وزن حیوان ، میزان رشد و انرژی مورد نیاز برای رشد و نیازهای پروتئینی برآورده شده اند .