چگونگی پاسخ گاوهای شیری به برنامه تغذیه ای شما (بخش اول: پاسخهای تولید)

چگونگی پاسخ گاوهای شیری به برنامه تغذیه ای شما (بخش اول: پاسخهای تولید)

آنالیز مرتب علوفه، دقت در آماده سازی جیره های بالانس شده و استفاده عملی از این نوع جیره ها، کلید اقتصادی شدن برنامه های تغذیه ای شما در جهت عملکرد مطلوب گاوهای شیرده است .

گرچه ، زیر نظر گرفتن گاوها به منظور یافتن اثر برنامه های تغذیه ای روی آن ها زمان بر است ( وقت گیر است). در عمل ما از انواع مختلفی جیره در تغذیه گاوها استفاده می کنیم. این جیره ها توسط جیره نویس ها و متخصصان تغذیه تهیه می شوند، توسط کارگران در دسترس گاو قرار می گیرد.اما مهم این است که گاو این خوراک ها را می خورد و این خوراک درون بدن گاو هضم می شود. گذاشتن وقت در جهت ارزیابی برنامه تغذیه ای می تواند به شناخت مشکلات احتمالی بینجامد و این اجازه را می دهد که با اعمال تغییراتی از این مشکلات جلوگیری کنیم . این ارزیابی نبایستی محدود به رکورد برداری از عملکرد تولیدی گاو باشد بلکه بایستی همراه با مشاهده دقیق گاوها نیز باشد. این برنامه می تواند شامل ارزیابی نمره وضعیت بدنی (BCS)، نشخوار، نحوه حرکت و قوام مدفوع گاوها باشد.

تولید شیر 

ارزیابی برنامه تغذیه ای یک گله شیری می تواند با بررسی تولید شیر شروع شود، اما نبایستی به این موضوع محدود شود بایستی تولید کل گله و تولید بهار بندهای مختلف (که ممکن است جداگانه مورد توجه قرار گیرند ) به طور جداگانه بررسی شود. بررسی میانگین تولید شیر به صورت روزانه به ازای هر گاو در کل گله و یا به ازای هر بهاربند می تواند ابزار مفید و ارزشمند در بررسی روز به روز پاسخ گاوها به برنامه تغذیه ای باشد . هرچند که این نوع از ارزیابی بهترین ابزار بررسی در طولانی مدت نیست چرا که شاهد تغییر در روزهای شیردهی گله، متوسط شکم زایش ( مرتبه شیردهی) و ترکیبات شیرهستیم . برای مقایسه طولانی مدت بایستی تولید شیر بر اساس یک استاندارد مشخص از لحاظ روزهای شیردهی و شکم زایش محاسبه شود. تولید شیر در یک گله یا یک بهاربند بر اساس شاخصهای دی اچ آی بر مبنای دومین زایش و روزهای شیردهی ۱۵۰ استاندارد سازی شده است . 

این نوع از استاندارد سازی به ” شیر استاندارد شده برای ۱۵۰ روز ” معروف است و به آن ” شیر در سطح مدیریت ” هم اطلاق می شود . کاهش های بیشتر از ۱ تا ۵/۱ لیتر در روز در تولید شیر بایستی منتهی به یافتن دلیل این رخداد شود . کاهش در تولید شیر تنها به برنامه تغذیه ای بر نمی گردد؛ بلکه عوامل مدیریتی نیز در این زمینه دخیل هستند( عواملی چون آسایش گاو (استرس حرارتی) و موارد مرتبط با سلامتی گاو ( ورم پستان و لنگش ). با بهره گیری از نرم افزارهای موجود می توان تولید شیر را بر اساس بازه های زمانی مختلف برای یک بهار بند محاسبه کرد . برای مثال ،میزان تولید شیر در ۴ و یا ۸ هفته پس از زایش می تواند در بررسی عملکرد گاوهای تازه زا از لحاظ بهره وری برنامه های تغذیه ای و مدیریتی استفاده شود. البته این اطلاعات بایستی با اطلاعات حاصل از سلامت گاو بررسی شود .

ترکیبات شیر ( چربی و پروتئین ) و ازت اوره ای شیر (MUN

درصد چربی شیر: ترکیبات شیر به ویژه درصد چربی شیر به عنوان یک شاخص از نامناسب بودن جیره است . کاهش درصد چربی شیر ( کمتر از ۴/۳ درصد برای گاو هولشتاین یا کمتر از ۱/۴ درصد برای گاوهای جرسی) حکایت از مصرف جیره ای نامتوازن، دارای فیبر کم و یا وقوع مصرف انتخابی خوراک توسط گاوهادارد. درصد بالای چربی شیر نسبت به پروتئین شیر در گاوهای تازه زا می تواند به دلیل از دست دادن بیش از حد وزن بدنی است که می تواند به کبد چرب و کتوز در گله منتهی شود.

درصد پروتئین شیر: پائین بودن درصد پروتئین شیر می تواند به دلیل ناکافی بودن میزان پروتئین قابل متابولیسم در جیره باشد . ناکافی بودن پروتئین قابل متابولیسم نیز در اثر ناکافی بودن اسیدهای آمینه و یا کم بودن تخمیرات شکمبه ای می تواندباشد .

ازت اوره ای شیر (MUN): دامنه مناسب ازت اورهای شیر بین سطوح ۱۰ تا ۱۴ میلی گرم در دسی لیتر است . مقادیر کمتر از ۱۰ حکایت از کمبود جیره ای پروتئین دارد؛ مگر آنکه کارشناس تغذیه به دقت سعی در کاهش MUN به سطوح پائین تر داشته باشد. مقادیر بالاتر از ۱۴ میلی گرم در دسی لیتر مواقعی مشاهده می شود که پروتئین مصرفی در جیره بالاتر از سطح نیاز است و یا مقادیری محدود و ناکافی از نشاسته و قند( که در شکمبه در دسترس باشند ) در جیره تغذیه شده است.

وضعیت نمره بدنی بر اساس مرحله شیردهی 

وضعیت نمره بدنی مشخص می کند که آیا گاوهای شیری مقادیر مناسبی چربی در ذخایر بدنی خود دارند تا از شیردهی فعلی و بعدی حمایت کند . نمره وضعیت بدنی ایده­آل بر اساس مرحله شیردهی گاو متفاوت است . در اوایل شیر دهی ، گاوهای شیری قادر به مصرف مقادیر کافی خوراک و تامین انرژی مورد نیاز برای سنتز شیر نیستند بدین ترتیب گاوهااز بافت چربی ذخیره­ای خود استفاده می کنند. در این حال ذخایر چربی بدنی در جهت جبران کمبود انرژی مورد نیاز سنتز شیر مصرف می شود. با عبور از مرحله آغازین شیردهی ، مصرف خوراک و انرژی از میزان مورد نیاز برای تولید شیر و نگهداری بیشتر می شود. در این حال گاو می تواند وزن از دست داده خود را دوباره بدست آورد . وقتی می خواهید که گله ای را ارزیابی کنید که آیا مقادیر مناسبی از چربی بدنی دارند بایستی دست کم ۱۰ گاو یا ۱۰ تا ۲۰ درصد از کل گله را ارزیابی کنید.

گاوهایی که در اوایل شیردهی یا در هنگام زایش بسیار لاغر باشند در اوج شیردهی ( پیک ) به مقدار کافی شیر زیادی تولید نمی کنند و یا نمی توانند تولید خود را در اوایل شیردهی حفظ کنند . گاوهای شیری نبایستی بیش از ۵/۰ تا ۷۵/۰ از نمره بدنی خود را طی ۶۰ روز اول شیردهی از دست بدهند. همچنین گاوهایی که در اواخر شیردهی و یا حین زایش بیش از حد چاق هستند( نمره وضعیت بدنی بیشتر از ۵/۳ ) به طور کلی شرایط زیر را تجربه خواهند کرد:

۱ – افت مصرف خوراک پیش از زایش ۲- احتمال بیشتر وقوع ناهنجاری های متابولیکی پس از زایش ۳- تولید شیر کمتر   ۴ –مشکلات مربوط به سلامتی حیوان ۵ – کاهش راندمان تولید مثلی