گله های عالی در ویسکانسین از آنچه که تصور می کنید علوفه بیشتری به گاوهای شیری می دهند.

گله های عالی در ویسکانسین از آنچه که تصور می کنید علوفه بیشتری به گاوهای شیری می دهند.

گله های عالی در ویسکانسین از آنچه که تصور می کنید علوفه بیشتری به گاوهای شیری می دهند. بر اساس یک بررسی آماری بر روی گله های برتر گاوهای شیری در ویسکانسین ، برنامه های تغذیه ای و علوفه های مصرفی این گاوداری ها بررسی شد .

اطلاعات طی سال های ۲۰۰۴ ، ۲۰۰۷ ، ۲۰۱۰ از ۶ ، ۳ ، ۵ گله به دست آمده است . اندازه گله گاوهای شیرده (دوشا) ، ۵۷۰ -۲۸۰ (سال ۲۰۰۴ ) ، ۳۳۱-۶۰ (۲۰۰۷) و ۲۲۷۴- ۸۵ (سال ۲۰۱۰) راُس بود . بر اساس گزارش های DHI ، دامنه میانگین تولید شیر گله ها به این صورت بود ۱۵۵۰۰ – ۱۴۵۰۰ کیلوگرم (سال ۲۰۰۴) ، ۱۵۰۰۰-۱۶۵۰۰ کیلوگرم (۲۰۰۷) و ۱۶۰۰۰-۱۸۵۰۰ کیلوگرم (۲۰۱۰).

در همه گله های مورد بررسی ، مخلوطی از سیلاژ ذرت و سیلاژ یونجه در جیره های TMR استفاده می شد. بیشتر گله ها مقدار ۱۰۲ کیلوگرم یونجه خشک با کیفیت (به ازای هرگاو/روزانه)در جیره خود استفاده می کردند )معمولاً برای گاوهای در اوایل شیردهی ).

مصرف ماده خشک ۳۰-۲۷ کیلوگرم به ازای هرگاو در روز بود . میزان تبدیل غذایی بر اساس شیر تصحیح شده بر اساس چربی شیر ۹۰٫ – ۸۰٫ کیلوگرم ماده خشک بود .

علوفه ۵۰ تا ۶۰ درصد TMR را بر اساس ماده خشک به خود اختصاص داده بود . حداکثر NDF از محل علوفه در جیره ۲۴ درصد بود . سیلاژ ذرت ۷۰ -۶۰ درصد بخش علوفه را تشکیل می داد ( ماده خشک ). میزان نشاسته سیلاژ ذرت (ماده خشک ) به صورت زیر بود :

سال ۲۰۰۴ : ۳۲-۲۵ درصد، سال ۲۰۰۷ : ۳۸-۲۹ درصد و سال ۲۰۱۰ : ۳۶-۳۳ درصد .

میزان NDF سیلاژ یونجه (ماده خشک) : سال ۲۰۰۴ : ۴۲-۳۵ درصد سال ۲۰۰۷ : ۳۸-۳۷ درصد و سال ۲۰۱۰ : ۴۷-۳۴ درصد بود .

بر این اساس با محاسبه اقلام بالا درصد مواد مغذی که از محل علوفه تامین می شدند بدین شرح بود : NDF (۷۵ درصد) ، peNDF (۸۵ درصد) ، پروتئین خام (۴۵درصد)،نشاسته(۴۰درصد)،کربوهیدرات عیر فیبری (۵۵درصد) وانرژی (۵۰درصد).

سیلاژ ذرت بیشتر نشاسته جیره و علوفه یونجه در مقایسه با سیلاژ ذرت ، پروتئین بیشتری تامین می کرد . هر دو این اقلام در کاهش هزینه های خوراک نقش مهمی دارند به ویژه اینکه دانه ذرت و مکمل های پروتئینی نسبتاً گران هستند . مابقی peNDF جیره ها از طریق مصرف پنبه دانه (دانه کامل) تامین می شد . بیشتر گله ها در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ و همه گله ها در سال ۲۰۱۰ از ذرت دارای رطوبت زیاد ( به طور میانگین ۳۰ درصد رطوبت ) استفاده می کردند .

تخمین تولید شیر از محل تغذیه علوفه ( سیلاژ ذرت ، سیلاژ یونجه و علوفه یونجه) حدود ۳۰ لیتر در روز به ازای هر گاو بود . ( بر اساس سهم انرژی حاصل از علوفه ، پس از تسهیم انرژی به نیازهای نگهداری و افزایش وزن به کنسانتره یا علوفه ).

از سوی دیگر ، براساس پروتئین جیره ، میزان تولید شیر از محل علوفه جیره حدود ۲۵ لیتر در روز به ازای هر گاو بود .

به طور کلی ،تخمین تولید شیر به ازای هر تن علوفه( بر اساس ماده خشک ) حدود ۱۵۰۰ لیتر شیر بود .

یا به عبارتی دیگر به ازای مصرف هرتن علوفه میزان ۶۰۰ دلار (./۲ میلیون تومان ) تولید شیر حاصل شد ( ۲۰ دلار به ازای هرگاو ).

گرچه تولید بالای شیر با مصرف زیاد کنسانتره همراه است اما بطور جالبی در این مطالعه گله های برتر منطقه ویکانسین به شدت به علوفه وابسته بودند . و این وابستگی نه تنها در جهت تامین فیبر بلکه برای تامین نشاسته ، پروتئین و انرژی بود که در شرایط امروزی بازار که اقلام کنسانتره ای گران هستند بسیار حایز اهمیت است .

افزون بر این ، به دلیل نقش زیاد علوفه ، برداشت و ذخیره سازی علوفه تحت شعاع قرار گرفت و کمتر مورد توجه قرار گرفت .